schrijversverhaal 2

 

 

Mijn eerste roman kwam eind augustus 2009 uit en die is goed ontvangen. Mijn tweede roman, Zeermeerman genaamd, volgde in het najaar. De grootste belemmeringen bij het schrijven is gebrek aan rust. Soms heb je zoveel aan je hoofd dat het even niet wil. Zelfs als je er de tijd voor hebt.. Welnu, dan is dat maar zo, even loslaten en dan gewoon weer beginnen, is mijn advies. Ik heb eerlijke mensen om mij heen die mij goed adviseren, maar de meesten zijn verbaasd en vragen zich af waar ik het toch allemaal vandaan haal. Sta open voor hun kritiek en zoek een coach. Maar kritiek is niet altijd leuk.

 

Er gaat ergens in mijn geest een laatje open en dan gaat het vanzelf. Ingrijpende ervaringen krijgen vaak een plek in mijn boek, bijvoorbeeld foute mannen, die kunnen zichzelf nog wel eens tegenkomen in mijn roman, en ik hoop niet alleen in mijn boek! Een bijzondere pijnlijke behandeling die ik onderging bij de tandarts midden in het weekend laat ik bijvoorbeeld mijn hoofdpersoon ook overkomen. En dat is de tip die ik aan aspirant-schrijvers wil meegeven: verplaats je in de hoofdpersoon en maak hem of haar menselijk. Ruik de geuren van de straat waar je hem of haar laat lopen, beschrijf de weersgesteldheid, laat de bomen ruisen in de wind. Kortom: empathie is in mijn optiek voor een schrijver noodzakelijk. Voel!

Ik zou het fantastisch vinden als ik een deel van mijn inkomen als auteur zou kunnen genereren, naast de muziek natuurlijk. Mijn grote voorbeeld is Henning Mankell, maar ook het boek Rebecca van Daphne du Maurier heeft grote indruk op mij gemaakt. En voor iedereen die schrijft: doorzetten, je komt er wel!

Hartelijks, Hélène